Op de hoogte blijven van “De Psychologie van het lichaam?”

AANMELDEN NIEUWSBRIEF
  • Home
  • Over Tessa Harts
  • De opleiding
    • Over de opleiding
    • Masterclass 1
    • Masterclass 2
    • Masterclass 3
    • Professionalisering van afgestudeerden
  • Leeromgeving
    • Dashboard
  • Artikelen
    • Overzicht
    • Autonomie vraagt om ons volledige lijf
    • De kabelbaan
    • Hoe is het in jouw rug?
    • In je eigen stroom blijven
    • Voel je je werkelijk vrij?
  • Contact
    • Contact
    • Inschrijven opleiding

[woocommerce_checkout]

Copyright 2025 | Tessa Harts
.

Algemene Voorwaarden
Klachtenprocedure
Privacy statement
  • Volgen
  • Volgen
  • Volgen
Heb jij écht contact met je lijf? Want heb je dit Heb jij écht contact met je lijf? Want heb je dit niet of maar met een klein deel dan loop je ergens vast.

Wanneer je een ervaring, inzicht of gevoel bewust beleeft, komen kwaliteiten die je leven kracht en richting geven in je lichaam vrij. 

Als je als begeleider deze signalen terug kan geven, help je je cliënt deze kwaliteiten verder te integreren. Door de energie wordt iemand vrijer en komt iemand voller in zijn lijf te zitten, lekkerder in het vel.

Leer werken met de taal en de wijsheid van het lichaam.
19 en 20 maart start ik weer met een mooie groep. Ik kijk er nu al naar uit. 

En ook jij bent van harte welkom! ☺️

📷 Deze foto maakte ik bij conferentiecentrum Samaya
🖼️ Gedicht en schilderij met de titel “Belichaamd” is gemaakt door de kunstenaar Marieke Scheijgron
“Het was in 1 woord geweldig. Ik heb zo veel gelee “Het was in 1 woord geweldig. Ik heb zo veel geleerd over mezelf en ook over hoe ik mezelf kan ontwikkelen in mijn werk als coach. 

Het heeft me meer en dieper bewustzijn gebracht en concrete tools en handvatten op lichaamsgericht te kunnen werken”

(Psycholoog en coach)
Eén van de reviews, gegeven over level 1 van de op Eén van de reviews, gegeven over level 1 van de opleiding ‘de psycholoog van het lichaam’ 

Meer deelnemers hebben hun review achtergelaten op de site. 

De opleiding is al gevolgd door onder andere psychologen, trainers, therapeuten en coaches. 

Wil je eerst met mij in gesprek of de opleiding ook voor jou is? Stuur een DM met je e-mailadres, dan neem ik contact met je op ☺️
Hij staat tegenover me in mijn werkruimte. Vertelt Hij staat tegenover me in mijn werkruimte. Vertelt over de skivakantie die helemaal niet voelde als vakantie. “De rush voor de lunch om de meiden op tijd terug te brengen. Chaos in zo’n restaurant. Mijn kids zijn erg op mij gericht, hangen aan me. De kinderen van mijn vriendin die geen vader meer hebben, die ook aandacht nodig hebben. Ik sta de hele tijd aan”. Zijn begeleidingsvraag gaat over het vinden van rust en genieten.

Als hij vertelt, worden zijn schouders stijver. De ogen groter, starend. Ik benoem deze fysieke waarnemingen en “Als ik naar je luister, lijkt het alsof het voor jou voelt dat jij alleen verantwoordelijk bent. Dat alles goed loopt en dat iedereen zich goed voelt”.
“Ja”, zegt ie, “zo voelt het ook: alsof ik overal verantwoordelijk voor ben. Mijn schouders doen pijn”. En je ogen zijn helemaal gefocussed op wat er buiten je gebeurt. 

"Hoe herken je dat uit je geschiedenis, dat gevoel van overal verantwoordelijk voor zijn, alles in de gaten houden, alles op je nemen?”. Zijn ogen veranderen. Hij ziet hoe in het hier en nu, nog steeds doet, wat hij als jonge jongen op zich heeft genomen.

Terug naar de ski-vakantie. Dus als je nu niet naar buiten, maar naar binnen kijkt naar je buik. En je kijkt eens naar je bekken. Je voelt je voeten en je legt je handen op je buik. Wat ga je dan voelen, en ervaren? Hij zucht zacht: “dat ik even niks wil. Dat ik wil bijkomen en rusten. Niks hoeven. En ik word verdrietig". En het voelt alsof ik me dat niet kan veroorloven. Dat ik het moet doen”. 

Want wat gebeurt er dan? Wat moet jij doen? Hij zegt zachtjes: “Het bij elkaar houden”.
Wat voel je nu in je buik gebeuren? Mijn buik trekt samen. En je stopt met ademen. Wat besluit je hier over jezelf? "Dat er geen ruimte is voor wat ik wil of voel”.

Lees hier verder: https://www.depsychologievanhetlichaam.nl/een-oude-jas-die-je-aantrekt/
Lichaamstaal benutten in jouw begeleidingstrajecte Lichaamstaal benutten in jouw begeleidingstrajecten. Waardoor je bij hulpvragen naast de mentale, emotionele componenten ook het fysieke aspect meeneemt in diagnoses en interventies. 

Wil jij:
- praktisch en ervaringsgericht leren hoe het lichaam werkt als kompas
- je eigen bewustzijn als begeleider vergroten
- jezelf ontwikkelen door de signalen en patronen van je eigen lichaam leren kennen

Masterclass 1 (van in totaal 3 masterclasses) is op 19 en 20 maart in Werkhoven (Utrecht)

Meer hierover vind je op mijn website. 

Neem gerust contact op als je vragen hebt over de opleiding 😊

#psycholgie #lichaamstaal #lichaamswijsheid #zorgprofessionals
Durf jij te stoppen met doorgaan? “Straks wordt Durf jij te stoppen met doorgaan? 

“Straks wordt het rustiger, dan ben ik minder druk, heb ik eindelijk tijd voor” ben jij een begeleider die deze gedachten goed kent?

De waarheid is: het wordt nooit rustig, want de onrust zit in jou. De onrust in jezelf wordt vaak weerspiegeld in de onrust om je heen. Als je als begeleider niet regelmatig stilstaat en aanwezig kan blijven bij wat er in je leeft, in plaats van buiten je, verklein je je werkruimte en je impact. 

Je laten afleiden door drukte buiten. Of die drukte zelf creëren, zodat het rumoer van buiten harder klinkt dan de stem van binnen. Herken je het? Ik zelf zeker. De neiging om toch s avonds nog achter mijn computer te kruipen. 

In mijn gezin van herkomst was opgeven geen optie. Voor de vrouwen en mannen in mijn familie was er geen mijmertijd, het uithangen bij jezelf. Wat er wel was: dragen, wegcijferen, doorzetten. In en op mijn schouders voel ik de druk toenemen, als ik hierin zit. Ze worden strakker, het vel dikker en vaster. 

Nu ik stop en naar binnen afdaal, komt er ruimte voor het onderzoek: Waar is dit patroon een antwoord op? Ik voel en kom uit in mijn bekken. Daar is gemis en een bijbehorend diep gevoel van onwaardigheid. Ontstaan ooit in mijn geschiedenis. Ik kan het voelen, omarmen met een doorvoelt weten. Dat het oud is, niet alleen van mij. Niet doorrennen. Erbij blijven in openheid. Het zwarte harde stukje in mijn buik wordt zacht en beweegt naar mijn onderrug. Als een warme deken die zich over mijn rug uitrolt. Er komt rust.

Groeien, kan pas als ik stil durft te zijn bij de onrust, voor mezelf en in mijn vak als opleider en begeleider. Dan blijft dat gevoel van onwaardigheid me niet vasthouden, maar kan ik ermee zijn. Zonder dat degene die ik begeleid er in de overdacht voor gaan zorgen of het ook in zichzelf afsluiten.

Door stil te staan, kun je werkelijk gaan ervaren wat je van binnen beweegt. Daarmee open je deuren naar de wezenlijke menselijke thema’s in jezelf. Dan ontstaat ook de ruimte voor de client om die thema’s in zichzelf te onderzoeken. lees hier verder: https://www.depsychologievanhetlichaam.nl/durf-jij-te-stoppen-met-doorgaan/
Kennismaken met de opleiding en ontdekken hoe het Kennismaken met de opleiding en ontdekken hoe het lichaam gelezen kan worden? 

Volg de introductie workshop, een praktische inleiding in het leren verstaan van de taal van het lichaam. 

De opleiding ‘de psychologie van het lichaam’, lichaamsdiagnostiek voor professionals 

Heb jij vragen? Stuur een DM 😌
Meegaan met het mentale verhaal is zelden helpend. Meegaan met het mentale verhaal is zelden helpend. Beleefd blijven luisteren naar een eindeloze woordenstroom evenmin. Er komt geen beweging. Degene tegenover je beweegt alleen weg van zichzelf in woorden. Of blijft op bekend terrein: bij het eigen beeld of verhaal van zichzelf, de wereld of het leven.

Hoe herken je of iemand wegpraat van zichzelf? Of iets deelt wat er echt toe doet?
Omdat je zelf afdwaalt. Afdwalen bij een verhaal, is vaak niet iets van de luisteraar. Maar is een indicatie of de verteller echt verbonden is met zichzelf. Dat kun je feilloos waarnemen als je als begeleider goed contact hebt met je lichaam en niet meegaat in het hoofd. 

Ze zit tegenover me. Al bij binnenkomst begint het praten. Van de hak op de tak. Een rijpe vrouw met veel levenservaring. Twinkelende ogen, intelligent, gevat, levenslustig. Met een grap weet ze de luchtigheid erin te houden. En ze beweegt weg, in de woorden, in het ene naar het andere onderwerp, in haar gedachten.

Ze kijkt weg en ze praat. Ik word moe. En ik krijg het benauwd. “Stop eens met praten” zeg ik. Ze stopt verschrikt en ze kijkt me aan. “Ik word heel moe als ik naar je luister. En ik krijg het ook benauwd. Dat is ook hoe ik me voel zegt ze: “heel moe en benauwd”. “Doe je ogen eens dicht en adem eens een paar keer op je eigen tempo. Voel je adem van binnen in je lijf. Wat praat je hier eigenlijk weg?”

Lees hier verder: https://www.depsychologievanhetlichaam.nl/wat-wordt-er-weggepraat/ 

Fotografie: Roeltje van de Sande-Bakhuijzen

@roeltjevdsb
Benieuwd wie ik dit jaar (op)nieuw mag ontmoeten i Benieuwd wie ik dit jaar (op)nieuw mag ontmoeten in de opleiding. De reis om vanuit en met je lichaam in volle aanwezigheid te begeleiden. Vanuit je midden, in verbinding met jezelf en in contact met de ander en zijn of haar lijf.

19 en 20 maart start level 1 lichaamswijsheid weer. Van harte welkom!

Wat het je op kan leveren?

Een greep uit de evaluaties van level 1 van het afgelopen najaar:
“Deze masterclass biedt zowel vakmatig als persoonlijke groei” - Marileen Gols, Psycholoog
"Een hartverwarmende en ogen-openende reis is deze masterclass” - Esther van Diermen, Loopbaancoach
“Zo blij met deze masterclass. Zou voor iedereen verplicht moeten zijn. Het is zo'n rijke ervaring persoonlijk en vakmatig” - Krisja, coach
“Eens in de zoveel tijd kom je op je levensweg een pareltje tegen. Ik tekende in op de opleiding 'de Psychologie van het lichaam'. Maar wat weet je dan eigenlijk van wat het is en kan doen? De verrassing was daar. Tessa bleek zo'n pareltje. Iemand die over kan brengen dat je nog meer in je lijf kan komen (en hoe)! Die openbaarde wat voor wijsheid er in je lichaam verscholen ligt en hoe je die toegankelijk kunt maken. Die ons liet ontdekken wat er allemaal te zien is aan de ander en hoe je dat werkzaam kunt maken voor die ander. Geweldig!” - Jos van der Staaij

Op de site lees je meer reacties en de inhoud van de masterclass: https://www.depsychologievanhetlichaam.nl/masterclass-1/
Van een overlevingsmechanisme, een kwaliteit maken Van een overlevingsmechanisme, een kwaliteit maken. 
Je eigen patronen kennen in je begeleiderschap is belangrijk. Nog belangrijk is dat je ze kunt voelen opkomen, in je lijf. De afdruk en de beweging. En dat jij vrij blijft. Lichaamswijsheid zorgt ervoor dat je bewustzijn groter is dan de kracht van je patroon. Dan kun je het ervaren, met liefde, zonder er onbewust in mee te gaan. En het van daaruit functioneel maken, voor de vraag van de mens tegenover je.

Op mijn site een blog over "oversteken": naar de ander gaan. Veel begeleiders kennen de symbiose. Tot je jezelf gaat missen. Wil jij als begeleider leren werken vanuit en met je lichaam en de wijsheid ook toegankelijk maken voor de mensen met wie je werkt? Op 19 en 20 maart start level 1 van de opleiding weer en op 10 februari de introductieworkshop (avond). https://www.depsychologievanhetlichaam.nl/bij-de-ander-zijn-in-plaats-van-in-jezelf-tot-je-jezelf-gaat-missen/
Het lichaam als universele moedertaal. In de zomer Het lichaam als universele moedertaal. In de zomer sprak in Met Sanderijn Hubertse. Zij interviewde me voor het vakblad voor Natuurlijke en Integrale gezondheidszorg www.vnig.nl voor hun themanummer over lichaamsbewustzijn. OP de site lees je het artikel: https://www.depsychologievanhetlichaam.nl/de-lichaamstaal-als-universele-moedertaal/ Wil jij je lichaamsbewustzijn vergoten en lichaamstaal inzetten in je werk als professioneel begeleider? In maart start level 1 masterclass Lichaamswijsheid herkennen en toepassen. Je kunt ook komen ervaren en kennismaken op 10 februari bij de introductieworkshop.
Showing up. van binnen naar buiten. Getver. Wat l Showing up. van binnen naar buiten.

Getver. Wat loop ik tegen mezelf op als ik “officieel” voor een lens ga van een fotograaf. Maar het is tijd. De foto op mijn profiel is al meer dan 8 jaar oud, dus hup niet miepen. Terwijl ik koortsachtig in mijn kledingkast zoek naar een verlossend kledingstuk, vraag ik me af wat me nou zo’n stress geeft. 

Ik vind het eng om mezelf echt te laten zien. Bang voor hoe ik mezelf straks op die foto’s aantref. Of beter: niet aantref. De vrouw op de foto was ik vaak niet. Er schuift een kritische lens voor, een oude. Ik sta stil en voel de angst om mijn hart. Die gaat over niet kunnen laten zien wie ik ben van binnen. Ik voel het al gebeuren, alsof ik meer van buiten naar mezelf kijk, in plaats van mij van binnen voel. Ik verstop me, heel diep van binnen. Daar waar niemand en geen oordeel me kan raken. Een vlak gezicht krijg ik dan, waar niet vanaf te lezen is. Ik ben er wel, maar niemand die me ziet. Die foto’s heb ik al vaker van mezelf gezien. Een goeie oefening vandaag. Om wel naar buiten te komen, voorbij die oude respons. vanuit binnen naar buiten komen.

Daar waar je vernauwing zit, is juist de toegangspoort. Ik trek me terug naar binnen uit bescherming tegen een vermeende kritische buitenwereld. Dan ben ik onzichtbaar. Dat ik deze terugtrekking kan waarnemen en voelen, opent de deur. Ik kan een nieuwe vrije beweging maken. Naar buiten in het licht, met volle angst en groot verlangen. Daar is de groei. Je lichaam wijst je feilloos de weg.

En ik vond de weg naar Anne Vlietstra (www.annevlietstra.nl) Anne is fotograaf en kijkt met haar hart. Ze kan essentie vastleggen in vorm. Ik wil foto’s waarop ik mezelf kan herkennen, natuurlijk, echt. Anne merkt direct op hoe ongemakkelijk ik ben en stelt me gerust, met eerlijke woorden, open blik. Ze komt makkelijk heel dichtbij, zonder invasief te zijn. “Dan zegt ze: volgens mij zie ik je nu wel echt”. 
Deze foto is de eerste die ze me stuurde. 
Ik ben het. Super dichtbij. Ook in mijn werk is dat het allermooist: de ware ontmoeting. Van iemand met zichzelf, tussen de ander en mij en wat zich daar ontvouwt. Maandag 19 mei is er weer een introductieworkshop.
Ben jij bang voor je eigen (levens)lust? Het valt Ben jij bang voor je eigen (levens)lust?

Het valt me op hoe goed ze eruit ziet. Stralende ogen, de overgave waarmee ze geniet van de warmte: open armen languit op de leuning. Het lijf dat de weldaad van de zon opneemt. Ze zegt “Er is iemand verliefd op mij. Dat is zo speciaal om te voelen. En hij is er eerlijk over naar zowel mij als mijn partner”. Haar man reageert heel open en fijn, maar het genieten van net vervaagd. Dovende adem en de stralende ogen zijn nu ernstig. Schouderkoppen vastgedraaid het hoofd klem tussen de schouders.

Ik neem haar lijf waar: “ik hoor je alleen over hen, wat ervaar jij eigenlijk?”. Hakkelend: “ja eh, ik ben me vooral heel erg van bewust dat ik ‘niets wil aanwakkeren’. Het was prachtig weer, maar ik heb geen rokje aangedaan, want dan ben ik te aantrekkelijk”. Een frons tussen haar ogen. “Je lijkt vooral heel kritisch op jezelf, alsof jij een grote verantwoordelijkheid draagt. Wat mag er niet zijn van jezelf?”. 

Stilte en dan een lach. Zachter: “ja, ik mag niet verliefd zijn. Daar zit zo veel oordeel op”. Haar adem komt terug in haar buik. “Ik bruis van de energie in mijn bekken. Als ik mijn lichaam volg, dan doe ik dingen waar ik spijt van krijg. Ik voel lust. Maar dat mag niet.” 

“Als je dit wel mag ervaren: deze levensenergie en die verliefdheid? Dat je die niet ontkent, maar dat je 't nu ervaart en toelaat. Met een open hart. Ze neemt de tijd om het te onderzoeken. "Ja! ik voel dan hoe fijn die energie is en hoe veel ik van mijn partner hou en dat het naast elkaar kan bestaan”. Een grote lach en haar hele lijf ademt weer; zowel energiek als steviger. “Ik sta ook zo in mijn kracht als ik dit toelaat. Er komt zo veel uit mijn handen op alle gebieden. Het is levensbrandstof. ” 

Heel vaak zijn wij bang voor de levenslust, de creatieve energie in onze buik. Zeker als die in het contact met iemand (anders dan onze partner) gaat stromen. De neiging is om ervan weg te bewegen: het niet te voelen en te ontkennen. Het mag niet. Wat niet gevoeld wordt “is” er zogenaamd niet. Lees verder op de site: https://www.depsychologievanhetlichaam.nl/ben-jij-bang-voor-je-eigen-levenslust/
Lichaamswijsheid is niet alleen maar leuk. Via he Lichaamswijsheid is niet alleen maar leuk.

Via het contact met je hele lijf ervaar je wat je misschien al ergens van binnen wist, maar nog niet ten volle in je bewustzijn wilde toelaten. Je weet het van binnen, maar zo lang je buiten blijft (gericht op wat er buiten je is) kun je ook ontsnappen aan wat waar is, maar ook ongemakkelijk:
·      Dat je te druk bent en eigenlijk niet meer kan.
·      Een keuze moet maken, die klopt maar ook pijnlijk is.
·      Niet doet wat je eigenlijk het liefst zou doen.
·      Vastzit in een baan of functie die niet werkelijk bij je past.
·      Dat je doet wat anderen van je willen, in plaats van je wat jij zelf van binnen uit wilt doen. 

Eigenlijk ontsnap je dan aan jezelf. Aan waartoe jij hier bent, jouw potentieel, en je werkelijke verlangens.

Ook ik ontsnap soms aan mezelf. Ik vind veel leuk en wordt van contact met mensen die ik waardeer en inspirerend vindt, zo blij. Daarin kan ik mezelf soms kwijtraken. Al een langere tijd voel ik dat ik net iets te druk ben. Te veel wil en het gevoel van haast me te veel overvalt. Bij het naar binnen voelen, kwam zo helder naar boven dat als ik dit jaar meer rust wil, ik dus moet kiezen. Wat is werkelijk mijn weg? En daar hoort ook een pijnlijke keuze bij; ik neem afscheid van een mooi ontwikkelproject waar ik met een iemand aan werkte die me dierbaar is. Dat doet pijn. En tegelijk klopt het ook. Via het weten van je lijf, ontkom je er niet meer aan.

Vaak hoor ik dat ook van begeleiders die kiezen voor mijn opleiding: “Dat ze er nu klaar voor zijn”. Dat gaat dan vaak over werkelijk naar zichzelf luisteren. Dat levert je op dat je beweegt naar de kern van jezelf en ook naar de kern van de mensen die je beleid. Niet altijd makkelijk, en het vraagt moed. Met huid en haar en een open hart. All-in. 

Is het dit jaar jouw tijd?

Maandag 19 mei is er weer een introductieworkshop.
Herken jij wanneer iemand sluit? Een krachtige le Herken jij wanneer iemand sluit?

Een krachtige leidinggevende met een strak werkuniform, die vast zit tussen het appèl van de organisatie en dat van zijn team. Zijn eigen verlangen zit op het werkelijk maken van contact. Als het gaat over zijn eigen gevoel of ervaring in de werksituatie, stopt direct zijn adem.
Hij sluit. De ogen verstarren en naar buiten gericht. Zijn hele lichaam verstrakt. “Wat gebeurt er nu in je lichaam?” vraag ik. “Kramp”, zegt hij. Hij neem naar eigen spanning en het sluiten waar.

Met de BodyMindScan© die we doen ervaart hij dit opnieuw in zijn buikzone. “Ik ben afwezig als de ander komt met zijn of haar ervaring. “Als ik er niet ben, is er ook geen ontmoeting mogelijk. Het is de ander én ik is, in plaats van 'alleen de ander': of dat nou een teamlid is of mijn leidinggevende. Ik heb even veel recht op plek". De ontroering is voelbaar, hij vertelt een herinnering over het sluiten van zijn buik. Zijn buik wordt warm, zijn adem wordt vol: "Als ik plek heb hoef ik niet te vechten”. 
“Hoe kan je jezelf plek geven?” Vraag ik. Door niets te doen, maar er gewoon te zijn. En mezelf eerst af te vragen: ben ik er wel? 
Hij richt zijn aandacht naar binnen op zijn lichaam. De ogen veranderen en worden zachter. Het lichaam ontspant en hij zakt in zijn benen en voeten. Hij neem zijn plek in. 

Vaak zoekt iemand begeleiding omdat hij of zij zelf niet meer vrij kan bewegen tussen openen en sluiten. Het lijf geeft dat feilloos aan. Het sluiten is een kramp geworden. Het sluiten is duidelijk ervaarbaar in het lichaam, maar is niet alleen fysiek. Het lichaam sluit, vaak om een gevoel te blokkeren. Ook mentaal is er dan fixatie: een overtuiging gekoppelt aan het sluiten. 

De fysieke gewaarwording van op slot gaan, kan de bewoner van het lijf meestal goed voelen. Dat maakt ons vlees en bloed zo helpend: concreet en duidelijk. Je voelt je keel dichtgaan, je adem stokken, je gezicht verstrakken, je buik intrekken. Ten minste: Wanneer je daarop wordt uitgenodigd en je geleerd hebt je lichaam te bewonen. Anders schiet je in de kramp en blijf je erin zitten. 
lees verder op de site.
Het lichaam heeft een eigen weten. Dit weten kan Het lichaam heeft een eigen weten. 
Dit weten kan ik contact met het lichaam naar boven komen. Gentlin heeft hier de volgende woorden aan gegeven:
Het lichaam ís de situatie, het bestaat uit levend weefsel in interactie met wat er in en omheen gebeurt.
Het lichaam kent daarmee de situatie.
Het is de situatie
Het is de plek waar de situatie plaats vindt. 

Er komt gedrag uit voort wat voor het voortbestaan van het lichaam zorgt. Ons fysieke overleven. Maar er is meer. 

Hij spreekt over “the zone of rightness” in het lichaam. Het innerlijk weten , de innerlijke waarheid of wijsheid. 

Hier een bijzonder, (gedateerd in vorm maar zo actueel qua wijsheid) filmpje waarin hij daarover spreekt. https://youtu.be/j16jpZwl518?si=A5HGPqhJJekccee5

Dit innerlijk weten leren kennen n gebruiken in begeleiding?
Maandag 10 februari is er weer een introductieworkshop. 3 april start de masterclass lichaamswijsheid weer.
Instagram bericht 17981484482784316 Instagram bericht 17981484482784316
  • Home
  • Over Tessa
  • De opleiding
  • Artikelen
  • Contact