Veel begeleiders kennen deze overlevingsreactie. De ander waarnemen en daarheen bewegen. Oversteken. Het daar gaan fixen, zodat het daarna hopelijk veilig wordt voor jezelf.
Een antwoord wat je vaak leert geven, wanneer je sensitief bent en de ouder(figuur) overbelast, overgevoelig of onvoorspelbaar is.
Ik ken deze beweging heel goed. Het is de eerste beweging die ik leerde ontdekken van mezelf. Mijn hart dat makkelijk naar voren beweegt, ik voel en neem helder waar wat er aan de overkant gebeurt. Een beweging die ik meenam in mijn contacten. In mijn vriendschappen had ik het ook liever over de ander. Ik merkte zelfs een bepaalde wrevel als iemand wat van mij wilde weten. Saai vond ik het als het over mij ging. Een oordeel dat heel veel gevoel in het donker hield. Veel vertrouwder op het terrein van de ander dan op dat van mezelf. Tot ik als begin twintiger ging voelen en ontdekken dat ik meer ben dan de aanvulling van de ander. Dat echt contact er pas is, wanneer ik er helemaal ben. Van vrienden kreeg ik dat eerst terug (“ik weet niet wat jij nou wil, ik wil toch ook rekening houden met jou?”. Tot ik ook mezelf ging missen. Mijn buik, die achterbleef, met daarin, ook datgene wat ik anders ervoer, mijn levenslust of dat wat ik niet wilde. En de achterkant van mijn hart, mijn werkelijke verlangens. De grens, het verschil.
Mijn lijf is daarin mijn leermeester geweest. Toen ik met yoga begon, ontdekte ik dat ik daarin mezelf net zo goed kon voelen als de ander. Waar ik weg ga en hoe. En mijn lichaam helpt me ook terug, zodat ik voor mezelf aanwezig kon blijven. Het voelde als thuiskomen en wat eerst nog iets, alleen voor mij, op de yogamat.
Totdat ik leerde leven en werken met en in mijn lichaam, juist voor de groep en in één op één begeleiding. In de zetel van je lichaam kunnen zijn, maakt dat je je beweging, gevoel en gedachten kunt voelen en ook het effect van de ander. Wat is van mij en wat is van jou? Werken met de overdracht en deze functioneel maken. Daar heb je contact met en bewustzijn van je lichaam voor nodig. Voelen waar je de ander wilt aanvullen, en in aanwezigheid bij jezelf de ander daarvan bewust maken.
In mijn eigen lichaamsruimte is zo veel meer plek, bewustzijn, aanwezigheid, dat begeleiden veel moeitelozer gaat. En ook zuiverder is. Ik schakel mezelf niet uit. Ik doe helemaal mee, in dienst van het proces van de ander. En zo wordt begeleiden moeitelozer, heb ik energie over aan het einde van de dag. Voor mezelf, een lekkere wandeling of gesprek met mijn man en voor mijn twee opgroeiende pubers.
Wil jij leren hoe je voor jezelf aanwezig kan blijven en je lichaamswijsheid veel meer kan benutten in je begeleidingswerk?
Op 19 en 20 maart start level 1 masterclass Lichaamswijsheid herkennen en toepassen weer. Een verdiepende masterclass voor begeleiders die lichaamstaal en lichaamswijsheid willen integreren in hun werk. Neem contact met me op voor de brochure of meldt je aan voor een intake en BodyMindScan© om te onderzoeken of het bij je past. Op 10 februari is er de introductieworkshop in Amsterdam.
