De sneeuw verandert het licht en het geluid. Vandaag is m’n eerste officiële werkdag weer na de vakantie. Heel langzaam fiets ik naar yoga. De sneeuw knispert onder de wielen van mijn fiets. Op bruggen loop ik, langzaam. De sneeuw helpt al in het vertragen. Het gaat niet sneller dan het gaat. Gelukkig heb ik de tijd. Het begint weer te sneeuwen. Grote wollige vlokken dwarrelen naar beneden. Terug naar huis is de magie van de sneeuw om me heen in de winterse stad, alles zachter en trager. Als ik weer thuis ben en achter mijn computer zit voor het schrijven van deze blog, kijk ik naar de vlokken die dwarrelen. De stilte die de sneeuw brengt. Alle geluid is een beetje gedempt. Het licht schijnt anders naar binnen in de kamer. De zuiverheid van de sneeuw buiten, is voelbaar in het licht.
Ik laat de sneeuw mij verder vertragen. Ik hoor de stilte en voel de rust. En dan als ik zo in mezelf naar binnen sneeuw land ik in mijn buik. Ik voel de weldaad van deze zachte witte stilte. Hoe fijn het is, om na deze vakantie thuis met het gezin, de reuring en gezelligheid van de feestdagen, me te laten dragen en omarmen in deze witte stilte. Er is niemand thuis. De katten slapen (en snurken). Ik ben een met de stilte, de zachtheid van de sneeuw. In de diepe rust, voel ik de behoefte om gewoon maar even te zijn. Niet iets te hoeven doen. En mijn eigen sneeuwvlokken te laten dwarrelen om te zien waar die uitkomen. En voel ik dat ik nog niet wil beginnen met werken, alleen maar even zijn met wat er in me dwarrelt, en de rust bezit van me laten nemen.
Op het veldje tegenover zie ik mijn 16 jarige zoon met zijn vrienden sneeuwballen gooien. Ze maken een sneeuwpop. Twee honden spelen uitgelaten met elkaar. Levenslust en spelen dat vanzelf omhoog komt. Een nieuw jaar, dat zo in deze witte wereld ook fris begint. Wat ben ik dankbaar voor afgelopen jaar met de opleiding, de mooie mensen die ik en elkaar ontmoetten in hun lijf, de volle groepen, het gastdocentschap voor SchoolvoorCoaching. En het nieuwe jaar belooft ook weer nieuwe ontwikkelingen. Naast Samaya een nieuw locatie: Level 2 zal gegeven worden op de Hoorneboeg, midden in de natuur, in het bos en bij de hei. En: ik ben bezig met het ontwikkelen van level 4 van de psychologie van het lichaam. En er zijn supervisiedagen dit jaar. Wordt vervolgd! Over 2 weken start level 3 De BodyMindScan© en eind maart level 1 Lichaamswijsheid herkennen en toepassen. Benieuwd wat er onder jouw laagje sneeuw vandaan komt dit jaar. Is het jou tijd om in te stappen? Van harte welkom!
OEFENING lichaamsbewust SNEEUWWANDELEN
Als je de gelegenheid hebt om buiten te lopen als het (net) gesneeuwd heeft, kun je je zelf, je lijf en je wereld op een andere manier ervaren. Sneeuw heeft iets magisch. Het verzacht, verstilt en werpt nieuw licht op de wereld om je heen en zo ook op je binnenwereld. Deze oefening in een ingang naar die verkenning: binnen en buiten.
1. begin met lopen en neem waar wat je in je lichaam kunt ervaren bij het lopen door de sneeuw en misschien op het ijs.
2. We verliezen onze gronding deels als de ondergrond glad is. Waar kun je de spierspanning voelen in je lijf als antwoord? In je “guts” of je “core”, in je billen, je liezen of je benen? Of zijn juist je voeten meer verkrampt?
3. Pas je tempo aan, zodat je dat deel van je lijf meer kan laten ontspannen.
4. Wat ervaar je nu als je bewust je lijf meer laat ontspannen daar waar je eerder spanning hebt gevoeld?
5. blijf het “onspannen” tempo houden en voel je lijf van binnen, terwijl je de witte wereld inademt en naar je toe laat komen.
6. Sta even stil. adem en luister naar wat je hoort. En welk gevoel is er van binnen? Wat vertelt de stem van je lijf je nu?
